بسم الله الرحمن الرحيم

زان پيشتر که عالم فاني شود خراب____ مارا زجام باده گلگون خراب کن و استاد اخلاق هم از پيش ما پرکشيد و پندهايش ماند و گوشهاي شنوا يا ناشنوا!

 عالم رباني و معلم اخلاق آيت الله شيخ احمد مجتهدي تهراني در نهم مهر ماه 1302 هجري شمسي مطابق با دوم رجب المرجب 1343 هجري قمري در تهران متولد شدند. اجداد ايشان به اتفاق از جمله علماء فاضل و حکما عادل کاشان و جملگي اهل درس و بحث و وعظ و خطابه بوده اند.

ايشان دوران نوجواني را با اشتغال در بازار و همچنين آموختن پاره اي از مقدمات دروس طلبگي سپري کردند تا اينکه در سوم فروردين 1321 ( ه ش ) برابر با هفدهم ربيع الاول 1362 (ه ق ) در سن 19 سالگي در لباس شريف روحانيت در آمده و از محضر آيت الله شيخ علي اکبر برهان به استفاده و بهره جويي پرداختند.

معظم له پس از اتمام دروس ادبيات عرب در بييت و چهارم صفر 1363 (ه ق) وارد شهر مقدس قم شدند و ضمن اسکان در مدرسه فيضيه در محضر اساتيدي چون شهيد آيت الله صدوقي آيت الله سيد شهاب الدين مرعشي نجفي، آيت الله شيخ جواد خندق آبادي و آيت الله سيد صادق شريعتمداري تا پايان دروس رسائل و مکاسب تحصيلات خود را تکميل کردند. پس از آن از دروس خارج آيات عظام سيد حسين بروجردي سيد محمد رضا شکابني سيد احمد خوانساري و ديگر علماي آن شهر استفاده نمودند. در خلال اين سال ها نيز از برکات اساتيد اخلاق خويش مرحوم آيت الله سيد حسين فاطمي قمي و حضرت امام خميني (قدس) رهبر کبير انقلاب بهره مند گرديد.

ايشان در سال 1370 (ه ش ) پس از بازگشت به تهران در مسجد امين الدوله که محل وعظ و خطابه مرحوم شيخ محمد حسين زاهد بود به تدريس و تربيت شاگردان پرداخته و خود نيز از برکات وجودي آن جناب مستفيض گشتند.

پس از رحلت آن مرحوم حضرت استاد همچنان به تربيت و ارشاد شاگردان ادامه دادند تا اينکه در سال 1375 به واسطه فوت امام جماعت مسجد ملامحمد جعفر و با دعوت علما و متدينين محل درس خود را به اين مسجد منتقل نموده و پايه هاي حوزه علميه کنوني را بنيان نهادند.

از آن تاريخ تاکنون سخنوري ساده سليس و دلنشين و رساي ايشان در کنار زهد و عمل به معلومات موجب شده است که شاگرداني مستعد تحت تعاليم مکتب شيعه در خدمت دين مبين اسلام در آيند.

و ايشان در صبح دم سرد زمستاني  5 محرم الحرم سال 1429 هجري قمري چشم از اين دنياي فاني بر بستند .

روحش شاد و يادش گرامي باد.